:: Family comes first ::

 



26-28 Nov 2012

สองสามวันนี้มีเรื่องอื่นนอกจากเรื่องเรียนให้คิดไตร่ตรองพอสมควร
เรื่องบางเรื่อง เราก็ไม่มีบทสรุปให้กับมันหรอกนะ
หรือบางที เราอาจไม่ได้ต้องการคำตอบหรือบทสรุปอะไรให้กับมันก็เป็นได้

จนกว่าจะถึงเวลา

...


อยากได้ของอย่างนึงมากๆ แต่ก็คิดทบทวนหลายๆอย่าง เลยต้องชะงักไว้ก่อน
ส่วนนึงก็แอบน้อยใจเล็กๆ ทำไมเวลาคนรอบๆตัวอยากได้อะไรซักอย่าง ถ้าไม่เหลือบ่ากว่าแรง เราจะรีบไปหามาให้
แต่พอถึงเวลาตัวเองอยากได้บ้าง ทำไมต้องตั้งคำถามมากมายหรือสร้างเงื่อนไขให้ตัวเองด้วยฟร่ะ
แต่ก็นั่นแหล่ะนะ

...

คิดถึงพ่อมาได้ซักพักใหญ่ๆแล้ว จริงๆก็เริ่มจากคุณบอด้วยแหล่ะ
วันไหนเนี่ยแหล่ะ คุณบอมาซ่อมพัดลม แล้วก็งัดแงะถอดออกมาทำความสะอาดให้
ไอ้เราไม่เคยคิดคาดหวังว่าเค้าจะมาทำให้หรอก พอเห็นปุ๊บ คนแรกที่คิดถึงเลยก็คือ พ่อ

บ้านเรา พ่อเป็นช่างซ่อม ช่างสร้าง สารพัด
เครื่องใช้ไฟฟ้า เครื่องยนต์ไม่ยนต์ ไม่ว่าเมดอินประเทศไหน พ่อข้าพเจ้าซ่อมได้หมดทุกประเภท
ร้านเสริมสวยแม่ ตั้งแต่ทำร้าน ตกแต่งภายใน งานไม้ เดินไฟฟ้า ระบบน้ำ ทุกสิ่งอย่าง
ที่บ้าน ทุกตารางนิ้วของบ้าน ไม่มีส่วนไหนที่ไม่มีฝีมือพ่อ
แม้แต่ตอนไปเรียน ของใช้ที่หออะไรที่เสีย ก่อนไปร้านต้องโทรไปถามพ่อก่อน บอกอาการป่วย พ่อระบุได้ชัดเจนเลยว่าต้องซ่อมตรงไหน
พอทำงานแล้ว กลับบ้านทีนึง ก็หอบของที่เสียๆขึ้นรถไปให้พ่อซ่อมให้
ของบางอย่าง ก็ซ่อมไม่ได้หรอก หอบไปก็เอาไปทิ้งไว้ในโกดังเก็บของๆพ่อ หรือบางอย่างซ่อมได้ก็ใช้งานได้ไม่ดี ก็ต้องไปซื้อใหม่
แต่แค่เห็นหน้าพ่อตอนเห็นของที่เราหอบไปให้ซ่อม เห็นตอนพ่อนั่งแกะงัดแงะอะไรวุ่นวาย ได้ยินเสียงบ่นให้ช่างฝรั่งอะไรพึมพัม หรือแม้แต่เสียงพูดเบาๆ "เอา ซ่อมเสร็จแล้ว" พร้อมรอยยิ้มแฉ่ง
แค่นี้ ของทุกชิ้นที่ผ่านมือพ่อ มันก็มีค่าแล้วล่ะสำหรับเรา

ด้วยเหตุนี้แหล่ะมัง เวลาได้เจอใครที่ทำให้เรานึกถึงบางส่วนของพ่อได้
มันทำให้รู้สึกอบอุ่นบอกไม่ถูก
^^


Dad; first & forever love

 Family comes first


...



เมื่อวานวันลอยกระทง ไม่ได้มีกิจกรรมอะไรเลย
ได้แต่นั่งดูรูปเพื่อนๆในเฟสบุค
แต่ก็ไม่ได้ตื่นเต้นหรืออยากมีส่วนร่วมอะไร อาจจะเป็นเพราะอยู่ไกลด้วยล่ะมั้ง
ถ้าอยู่ไทย ป่านนี้ก็คงอยู่ริมแม่น้ำปิง ไม่ที่ตาก ก็ที่เชียงใหม่นั่นแหล่ะ

นึกอยากกินซุปหน่อไม้มานานนนนนนนนนนมากแล้ว
จริงๆเห็นหน่อไม้รวกดองในซุปเปอร์ฯ แต่ไม่กล้าซื้อ กลัวเป็นเหมือนมะกอกน้ำดองคราวก่อน คือ หน้าตามันใช่แต่รสชาติไปคนละทางกับบ้านเรา
ก็เลยได้แต่เก็บความอยากไว้กับตัว
จนกระทั่งคราวก่อนไปร้านอาหารไทยอิสาน เห็นมีหน่อไม้ดองในน้ำใบย่านางสำเร็จรูปขาย เลยไม่รอช้า สอยมาอย่างไว

หนึ่งกระปุกมีสี่หน่อ แบ่งทำก่อนครึ่งนึงเพราะไม่เคยลองลิ้ม เลยไม่รู้ว่ารสชาติมันจะได้รึเปล่าหว่า
ปกติอาหารอิสานเนี่ย ทำสำเร็จรูปใส่กระปุกกระป๋องแล้วรสชาติมันจะเพี้ยนๆนะเราว่า

ตอนเทใส่ถ้วยเนี่ย คิดถึงยายเลย เพราะว่าเค้าบั้งหน่อเส้นใหญ่มาก
ตอนเด็กๆ เวลาทำซุปหน่อไม้ ซื้อหน่อไม้ดองปิ๊บมาจากตลาด แล้วต้องมาเอาส้อมขูดๆให้เป็นเส้นฝอยๆ
ยายจะบอกว่าให้ขูดให้เส้นเล็กสม่ำเสมอ ตัดความยาวพอประมาณ เวลาปรุงเครื่องมันจะได้เข้าถึงเนื้อใน
แต่เราชอบขูดเป็นเส้นใหญ่ๆ ยาวๆ เราว่ามันกรอบอร่อยดี
นี่ถ้ายายมาเห็นในกระปุก ยายคงไล่ให้คนทำไปขูดมาใหม่ เพราะมันใหญ่มั่กๆ ^^

เอาอุ่นในไมโครเวฟแป๊บนึง เราฉีกอกไก่ต้มใส่ไปด้วย ปรุงด้วยพริกลาบสำเร็จรูปนี่แหล่ะ ซอยผักชีใส่ด้วย เสียดายมากไม่มีผักสะระแหน่ (มีแต่ความสาระแนในตัว ซึ่งใช้ในกรณีนี้ไม่ได้รส ตึ่งโป๊ะ..)



 Family comes first

กินแตงกวาเย็นๆกรอบๆ แซ่บหลายเด้อค่ะ


...


ค่ำๆฝนส่งรูปมาให้ดู น้าดม (น้าเขย) จะบวชพรุ่งนี้
แปลกใจมากเพราะไม่รู้มาก่อน ทุกคนเตรียมงานแบบเงียบๆ (มากๆ)


 Family comes first


ขออโหสิกรรมทุกอย่าง และขออนุโมทนาบุญค่ะ







     Share

<< :: The magic of November :::: สาคูไส้หมู (สูตรง่ายๆสำหรับคนไกลบ้าน) :: >>

Posted on Thu 29 Nov 2012 14:22

 

 

สุดท้ายแล้ว ครอบครัวคือสิ่งที่พอจะจีรังยั่งยืนที่สุดในรูปแบบความสัมพันธ์เนาะ
เค้าอ่านอะไรพวกนี้ไม่ได้ มันตื้นตันในอกในใจ
คำว่าครอบครัวนี่ แค่คิดถึงก็ทำให้อบอุ่นใจได้แล้ว
จ๊อด   
Thu 29 Nov 2012 20:55 [1]

 

 

 

 

:: A wonderful weekend ::
:: Work-Life balance & Scotte's B-day ::
:: Winter has just arrived ::
:: Enjoy eating my own cooking ::
:: สาคูไส้หมู (สูตรง่ายๆสำหรับคนไกลบ้าน) ::
:: Family comes first ::
:: The magic of November ::
:: earthquake/ new place/ Feilong ::
:: let's talk about breakfast ::
:: Rainy weekend + craving for Fried pork ::
:: Season changed & Swazi dance ::